دعایه بچه های کوچولو

 

 

آرزو دارم سر آمپول ها نرم باشد (تاده نظربیگیان 7 ساله)

خدای عزیزم : من تا حالا هیچ دعایی نکردم میتونی لیستت رو نگاه کنی ، خدایا ازت میخوام صدای گریه برادر کوچیکم را کم کنی (سوسن خاطری 9 ساله)

خدایا یک جوری کن یه روز پدرم من رو به مسجد ببرد . (کیانمهر ره گوی 7 ساله)

خدای عزیزم در سال جدید کمک کن تا مادر بزرگم دوباره دندان در بیاورد آخر او دندان مصنوعی دارد (الناز جهانگیری 10 ساله)

خدایا کاری کن وقتی آدم ها میخوان دروغ بگن یادشون بره (پویا گلپر 10 ساله)

خداجون تو که اینقدر بزرگ هستی چطوری میای خونه ما ؟ دعا می کنم در سال جدید به این سوالم جواب بدی (پیمان زارعی 10 ساله)

خدایا دعا میکنم که در دنیا یک جارو برقی بزرگ اختراع بشه تا دیگر رفتگران خسته نشوند (فاطمه یارمحمدی 11 ساله)

ای خدا من بعضی وقتا یادم میرود به یاد تو باشم ولی خدایا کاش تو همیشه به یاد من بیوفتی و یادت نرود (شقایق شوقی 9 ساله)

خدای عزیزم سلام . من پارسال با دوستم در خونه ها را میزدیم و فرار میکردیم . خدایا منو ببخش و اگه مردم بخاطر این کار منو به جهنم نبر چون من امسال دیگه این کار رو نمیکنم (دلنیا عبدی پور 10 ساله)

خدایا برام یه عروسک بده برای دادشم یک ماشین پلیس (مریم علیزاده 6 ساله)

خدایا میخورم اما بزرگ نمیشم ! کمکم کن تا خیلی خیلی بزرگ شوم (محمد حسین اوستادی 7 ساله)

خدایا دست شما درد نکند ما شما را خیلی دوست داریم (مینا امیری 8 ساله)

خدایا یک برادر تپل به من بده (زهره صبورنژاد 7 ساله)

خدایا منو شفا بده (دختر معلول ۱۰ ساله از آمل)

مناظره امام صادق(ع)وطبیب هندی

امام صادق(ع) پرسش‌های زیر را از طبیب هندی پرسیدند:
چرا دو چشم، مانند بادام است؟
چرا بینی میان چشم‌هاست؟
چرا سوراخ بینی در زیر آن است؟
چرا لب و سبیل بالای دهان است؟
چرا مردان ریش دارند؟...

مجادلة طبّی خواندنی امام صادق(ع) با یك طبیب هندی
ربیع حاجب می‌گوید: روزی طبیبی هندی در مجلس منصور كتاب طب می‌خواند، در حالی كه امام صادق(ع) در آنجا حضور داشت. چون از قرائت مسائل طب فراغت یافت، به امام ششم(ع) گفت: دوست داری از دانش خود به تو بیاموزم؟ حضرت فرمود: «نه، زیرا آنچه من می‌دانم از دانش تو بهتر است.» طبیب پرسید: تو از طب چه می‌دانی؟ حضرت فرمود: «من حرارت را با سردی و سردی را با گرمی، رطوبت را با خشكی و خشكی را با رطوبت درمان می‌كنم و مسئلة تندرستی را به خدا وا می‌گذارم و برای تندرستی دستور پیامبر(ص) را به كار می‌برم كه فرمود: «شكم، خانة درد است و پرهیز، درمان هر دردی است و تن را به آنچه خوی گرفته، باید عادت داد.»

طبیب گفت: طبّ جز این چیزی نیست. امام گفت: «می‌پنداری كه من این دستورها را از كتاب‌های بهداشتی یاد گرفته‌ام؟ طبیب گفت: آری، امام فرمود: من اینها را از خدا فرا گرفته‌ام. تو بگو من از جهت بهداشت داناترم یا تو؟ طبیب گفت: البتّه من. امام(ع) فرمود: اگر این چنین است من از تو پرسش‌هایی می‌پرسم، تو پاسخ بده. طبیب گفت: بپرس.

امام صادق(ع) پرسش‌های زیر را از طبیب هندی پرسیدند:
چرا جمجمة سر چند قطعه است؟
چرا موی سر بالای آن است؟
چرا پیشانی مو ندارد؟
چرا در پیشانی، خطوط و چین وجود دارد؟
چرا ابرو بالای چشم است؟
چرا دو چشم، مانند بادام است؟
چرا بینی میان چشم‌هاست؟
چرا سوراخ بینی در زیر آن است؟
چرا لب و سبیل بالای دهان است؟
چرا مردان ریش دارند؟
چرا دندان پیشین، تیزتر و دندان آسیاب، پهن و دندان بادام شكن، بلند است؟
چرا كف دست‌ها مو ندارد؟
چرا ناخن و مو جان ندارند؟
چرا قلب مانند صنوبر است؟
چرا شُش دو تکّه است و در جای خود حركت می‌كند؟
چرا کبد (جگر) خمیده است؟
چرا دو زانو به طرف پشت خم و تا می‌گردند؟
چرا گام‌های پا میان تهی است؟
طبیب هندی در پاسخ به تمامی پرسش‌های بالا گفت: نمی‌دانم.
امام فرمود: من علّت اینها را می‌دانم. طبیب گفت: بیان كن.
امام فرمود:
ـ جمجمه به دلیل اینکه میان تهی است، از چند قطعه، آفریده شده است و اگر قطعه قطعه نبود، ویران می‌شد، بنابراین چون چند قطعه است، دیرتر می‌شكند.
ـ مو در قسمت بالای سر است، چون از ریشة آن روغن به مغز می‌رسد و از سر موها كه سوراخ است، بخارها بیرون می‌رود و سرما و گرمایی كه به مغز وارد می‌شود، دفع می‌شود.
ـ پیشانی مو ندارد، برای آنكه روشنایی به چشم برسد.
ـ خطّ و چین پیشانی نیز عرقی را كه از سر می‌ریزد، نگه می‌دارد تا وارد چشم‌ها نشود و انسان بتواند آن را پاك كند، مانند رودخانه‌ها كه آب‌های روی زمین را نگهداری می‌كنند.
ـ ابروها بالای دو چشم قرار دارند تا نور به اندازة کافی به آنها برسد. ای طبیب، نمی‌بینی وقتی شدّت نور زیاد است، دست خود را بالای چشم‌ها می‌گیری تا روشنی به مقدار کافی به چشم‌هایت برسد و از زیادی آن پیشگیری كند؟!
ـ بینی بین دو چشم قرار دارد تا روشنایی را بین آنها به طور مساوی تقسیم كند.
ـ چشم‌ها شکل بادام هستند تا میل دوا در آن فرو برود و بیرون آید. اگر چشم چهار گوش یا گرد بود، میل در آن به درستی وارد نمی‌شد و دوا به همه جای آن نمی‌رسید و بیماری چشم درمان نمی‌شد.
ـ خداوند سوارخ بینی را در زیر آن آفرید تا فضولات مغز از آن پایین بیاید و بو از آن بالا رود. اگر سوراخ بینی در بالا بود، نه فضولات از آن پایین می‌آمد و نه بوی چیزی را
در می‌یافت.
ـ سبیل و لب را بالای دهان آفرید، تا فضولاتی را كه از مغز پایین می‌آید، نگه دارد و خوراك و آشامیدنی به آن آلوده نگردد و آدمی بتواند آنها را از آلودگی پاک کند.
ـ برای مردان محاسن (ریش) را آفرید تا نیازی به  پوشاندن سر نداشته باشند و مرد و زن از یكدیگر مشخّص شوند.
ـ دندان‌های پیشین را تیز آفرید تا گزیدن آسان گردد و دندان‌های آسیاب را برای خرد كردن غذا پهن آفرید، و دندان نیش را بلند آفرید تا دندان‌های آسیاب را مانند ستونی كه در بنا به كار می‌رود، استوار كند.
ـ دو كف دست را بی‌مو آفرید تا لمس كردن با آنها صورت گیرد. اگر کف دست مو داشت، وقتی انسان به چیزی دست می‌کشید به خوبی آن را حس نمی‌کرد.
ـ مو و ناخن را بی جان آفرید، چون بلند شدن آنها زشت و کوتاه کردن آنها زیباست. اگر جان داشتند، بریدن آنها همراه با درد زیادی بود.
ـ قلب را مانند صنوبر ساخت، چون وارونه است. سر آن را باریك قرار داد تا در ریه‌ها در آید و از باد زدن، ریه خنك شود.
ـ كبد را خمیده آفرید تا شكم را سنگین كند و آن را فشار دهد تا بخارهای آن بیرون رود.
ـ خم شدن زانو را به طرف عقب قرار داد تا انسان به جهت پیش روی خود راه رود و به همین علّت حركات وی میانه است و اگر چنین نبود، در راه رفتن می‌افتاد.
ـ پا را از سمت زیر و دو سوی آن، میان باریك ساخت، برای آنكه اگر همة پا بر روی زمین قرار می‌گرفت، مانند سنگ آسیاب سنگین می‌شد. سنگ آسیاب چون بر سر گردی خود باشد، كودكی آن را بر می‌گرداند و هر گاه بر روی زمین بیفتد، مردی قوی به سختی می‌تواند آن را بلند كند.»
آن طبیب هندی گفت: اینها را از كجا آموخته‌ای؟ امام(ع) فرمود: «از پدرانم و ایشان از پیامبر(ص) و او از جبرئیل، امین وحی و او از پروردگار كه مصالح همة اجسام را می‌داند.» طبیب در آن وقت مسلمان شد و گفت: تو داناترین مردم روزگاری.
راستی چه شگفت‌انگیز است كه حضرت صادق(ع) بدون در دست داشتن ابزار امروزی كه وسیلة شناخت درون و برون انسانند، در گوشه‌ای از شهر «مدینه» برای یك طبیب هندی، شگفتی‌های خلقت انسان را با دلایل محکم بیان می‌فرماید.

مشخصات کعبه

عجایب اسلام

سخره ای در حال سجده به سوی کعبه

عجایب اسلام

این عکس را که مشاهده میکنید از یک مسجد هست در استانبول که بر اثر زلزله شدید ان تمامی ساختمان های اطراف نابود وتخریب شده وتنها چیزی که باقی مانده همین مسجد است واین خود یک نشانه برای اهل ایمان است.

شهر الله

خوش آمد باز شهرالله خوش آمد          برای مردم آگه خوش آمد
ندای عرشی صوموا تصحوا                 ز میر کاروان ره خوش آمد
خوش آمد همدم شب زنده داران         چو یار مهربان از ره خوش آمد
بود در این صدف درّ یتیمی                 فروزانتر ز مهر و مه خوش آمد
فرود آمد به شهرالله قرآن                 زهفتم آسمان به به خوش آمد
نه قرآن بلکه دیگر مصحف حق          در او نازل شده خه خه خوش آمد
مهی گسترده در وی خوان یزدان        ندارد منع این درگه خوش آمد
در این مه میهمانان خدائیم              خدایا این مبارک مه خوش آمد
برای خلوت دلداده عشق              سرشب تا سحر صد ره خوش آمد

                         حسن از ذوق ادراکش سراید
                       خوش آمد باز شهرالله خوش آمد

(دیوان اشعار حضرت علامه / ص 61)

عکس های مذهبی

اللهم عجل لولیک فرج

 

اللهم عجل لولیک فرج

 

اللهم عجل لولیک فرج