خوش آمد باز شهرالله خوش آمد          برای مردم آگه خوش آمد
ندای عرشی صوموا تصحوا                 ز میر کاروان ره خوش آمد
خوش آمد همدم شب زنده داران         چو یار مهربان از ره خوش آمد
بود در این صدف درّ یتیمی                 فروزانتر ز مهر و مه خوش آمد
فرود آمد به شهرالله قرآن                 زهفتم آسمان به به خوش آمد
نه قرآن بلکه دیگر مصحف حق          در او نازل شده خه خه خوش آمد
مهی گسترده در وی خوان یزدان        ندارد منع این درگه خوش آمد
در این مه میهمانان خدائیم              خدایا این مبارک مه خوش آمد
برای خلوت دلداده عشق              سرشب تا سحر صد ره خوش آمد

                         حسن از ذوق ادراکش سراید
                       خوش آمد باز شهرالله خوش آمد

(دیوان اشعار حضرت علامه / ص 61)